Stichting Nierdonoren, samen delen

"Ik gaf een nier aan mijn zus"

Over orgaandonatie gesproken...

Er is in ons land een chronisch tekort aan donororganen. De Wet op de Orgaandonatie (1998) heeft hier weinig in veranderd. Het aantal mensen dat hun organen na overlijden beschikbaar stelt voor donatie, houdt geen gelijke tred met de vraag naar organen. Bovendien is het wegverkeer aanzienlijk veiliger geworden waardoor er minder dodelijke verkeersslachtoffers zijn. Als gevolg van deze gunstige ontwikkeling komen echter minder donororganen beschikbaar. Een ‘ongeluk’ bij een geluk dus.

De stichting nierdonatie-bij-leven  steunt uiteraard elk initiatief om postmortale orgaandonatie te bevorderen, dus ook het streven naar een actief donorregistratiesysteem door een wijziging van de Wet op de Orgaandonatie. Maar daar lijkt voorlopig geen zicht op te zijn.


Nierdonatie bij leven

Naast postmortale donatie bestaat er voor nierpatiënten het alternatief van een nierdonatie-bij-leven. Een gezond mens kan een nier missen. Er is weliswaar een operatie voor nodig, maar het risico is aanvaardbaar en de donor kan prima verder leven met zijn overgebleven nier. In 1966 vond in Leiden de eerste transplantatie plaats waarbij de nier afkomstig was van een levende donor. Sindsdien is het aantal levende donoren gestaag toegenomen. Inmiddels zijn meer nieren van levende dan van overleden donoren afkomstig.

Als genoeg gezonde mensen bereid zijn een nier af te staan kan nierdonatie-bij-leven in de volledige behoefte aan donornieren voorzien. De stichting nierdonatie-bij-leven  ziet nierdonatie-bij-leven dan ook als de meest effectieve methode om de wachtlijst van nierpatiënten terug te dringen en op den duur geheel te doen verdwijnen.


Een onomkeerbaar besluit

De beslissing om een nier voor transplantatie af te staan, neem je maar één keer in je leven. Het is een ingrijpend en onomkeerbaar besluit waar je eerst wel eens even goed over na wilt denken. Niet alleen de donor, ook de familie is hierbij betrokken. Hetzelfde geldt voor de ontvanger. De stichting nierdonatie-bij-leven wil bij het nemen van deze beslissing helpen door goede voorlichting en bijstand, zowel aan potentiële donoren als aan de ontvangende patiënten en hun naaste omgeving.


Een capaciteitstekort

De uitvoering van orgaantransplantaties is voorbehouden aan de transplantatiecentra van de universitair medische centra. Deze kampen met een structureel tekort aan capaciteit. De wachtlijsten zijn dus niet alleen een gevolg van een tekort aan donororganen maar ook van een tekort aan menskracht en middelen. De stichting Nierdonatie-bij-leven zet zich in om de operatie- en screening-capaciteit te vergroten.


Belangenbehartiging

De beslissing om een nier af te staan heeft voor een donor consequenties. Na een periode van medisch onderzoek volgt bij positief resultaat de transplantatie. Hoewel de risico’s daarvan gering zijn, moet worden erkend dat ze wel aanwezig zijn. Hetzelfde kan worden gezegd van de herstelperiode na de transplantatie. In het algemeen gaat het om tijdelijk ongemak. Echter niet in alle gevallen. De Vereniging van Nierdonoren wil zich inzetten om voor zover nodig de bestaande regelingen ter compensatie van onkosten en risico’s te verbeteren. Ook wil de Vereniging van Nierdonoren aan donoren een platform bieden voor ontmoeting en onderlinge bijstand.